Ο Θωμάς Χριστιάς, Φιλόλογος – Ιστορικός της Σχολής Θεάτρου & Θεατρικού Παιχνιδιού Συνκίνησης, αναλύει τη σκέψη του σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Στις μέρες μας είναι συχνά ένα βοηθητικό εργαλείο στην εκπαίδευση, θα μπορούσε ωστόσο στο μέλλον να αντικαταστήσει τον Δάσκαλο; Στο κείμενο που ακολουθεί ο Θωμάς μοιράζεται μαζί μας την δική του οπτική.
Μια νέα σχολική χρονιά άρχισε και όπως λένε οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί, που μετρούν διαφορετικά το χρόνο, καλή μας χρονιά!!
Στην εποχή που τεχνολογικά όλα αλλάζουν ταχύτατα, με ρυθμό καταιγιστικό, η τεχνητή νοημοσύνη (AI) είναι σύμβουλος και βοηθός σε όλους τους τομείς της ζωή μας, όπως και στην εκπαίδευση. Πανεπιστήμια τη χρησιμοποιούν, φοιτητές τη συμβουλεύονται και μαθητές αφήνουν στην άκρη τη Wikipedia, που συμβουλεύονταν σε σχολικές εργασίες μέχρι πριν λίγα χρόνια, και απευθύνονται στο chatgtp.
Μάλιστα, η εξέλιξη αυτής της νέας τεχνολογίας είναι τόσο θεαματική, που ο Bill Gates δήλωσε πως στο μέλλον και μάλιστα μέσα στην επόμενη δεκαετία, η AI θα αντικαταστήσει και τους δασκάλους!
Στο ερώτημα κατά πόσο αυτό είναι πιθανό, το chatgtp δίνει μια λιγότερο επαναστατική απάντηση: «Η τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) μπορεί να αναλάβει κάποιες πλευρές της δουλειάς του δασκάλου, αλλά είναι πολύ δύσκολο να τον αντικαταστήσει πλήρως» .Μάλιστα, ως προς αυτές τις πτυχές της δουλειάς του δασκάλου που δεν μπορεί να αντικαταστήσει (ακόμα), κάνει λόγο για την « ανθρώπινη σχέση δασκάλου-μαθητή, την παιδαγωγική κρίση και το ρόλο του μέντορα-προτύπου».
Θα μπορούσε, λοιπόν, ένα λογισμικό, να πάρει τη θέση του δασκάλου; Το ερώτημα αυτό έχει λογική να το προσεγγίσουμε από την οπτική αυτών που ζουν καθημερινά την εκπαιδευτική διαδικασία ( γονείς-παιδαγωγοί-μαθητές-ΙΕΠ). Ας επιχειρήσουμε, όμως, μια διαφορετική προσέγγιση, από τη σκοπιά αυτών που ήταν κάποτε μαθητές, παλαιά, σπούδασαν, έχουν μια εργασία, έχοντας αλλάξει πολλές άλλες, έχουν πλέον οικογένεια. Τι αντιπροσωπεύει το σχολείο στη ζωή τους, αυτή η μακρινή ανάμνηση;
Για εμένα που ανήκω σε αυτή την κατηγορία, σχολείο είναι το άγχος της πρώτης μέρας όταν αλλάζαμε βαθμίδα, κυρίως η πρώτη μέρα σε νηπιαγωγείο και δημοτικό, ο κολλητός στο ίδιο θρανίο, οι πλάκες στο προαύλιο και οι σκανδαλιές, ο αυστηρός διευθυντής να μας λέει ότι πρέπει να φερόμαστε με ευπρέπεια, η πρώτη κοπάνα, ο πρώτος έρωτας, που περίμενα έχοντας καρφωμένα τα μάτια στην πόρτα στην πρωινή προσέλευση να φανεί, οι πολυήμερες εκδρομές, το αγαπημένο μάθημα της γυμναστικής! Η προσμονή όταν χιόνιζε ότι αύριο δεν θα πάμε σχολείο, η χαρά όταν τα κατάφερνα σε ένα διαγώνισμα που δεν περιγράφονταν όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο. Και το πιο σημαντικό από αυτά; Ένας δάσκαλος, που θα τον θυμάμαι για πάντα για όσα μας έδωσε, θα θυμάμαι ακόμα και την όψη του, όχι μόνο το όνομα του. Αλήθεια, για πόσους ανθρώπους στη ζωή μας, εκτός από τους συγγενείς μας, ισχύει η ίδια συνθήκη;
Όλα αυτά δεν μπορούν να αντικατασταθούν ούτε να τα φέρει στη ζωή μας ένα λογισμικό ή μια μηχανή. Όλα αυτά μας κάνουν να διαφωνούμε με την άποψη ότι η AI θα πάρει τη θέση του δασκάλου και να διαφωνούμε και με το chatgtp ότι μόνο αυτά τα 3-4 πράγματα δεν μπορεί να κάνει το λογισμικό. Όλα αυτά είναι το σχολείο που ζήσαμε, που μας κάνουν να το αναπολούμε, που καταλαβαίνουμε τι εννοούσαν οι καθηγητές μας στη Γ’ Λυκείου, λέγοντας: « θέλετε να φύγετε, να μεγαλώσετε, να τελειώσουν τα μαθήματα και να κάψετε τα βιβλία, όμως, κάποτε θα λέτε: «τι ωραία ήταν τότε, με τους συμμαθητές μου…».
Από την άλλη, η AI εξελίσσεται με τέτοια ταχύτητα και στο μέλλον θα είναι πολύτιμος και κυρίαρχος βοηθός σε όλα τα επαγγέλματα, άρα και στον δάσκαλο. Πρόσφατα, μια εταιρεία, η Ignite Teck απέλυσε το 80% του προσωπικού της, επειδή δεν ήθελε να εκπαιδευτεί στην τεχνητή νοημοσύνη. Στο (κοντινό) μέλλον, όποιος δεν προσαρμοστεί, θα μοιάζει με δεινόσαυρο, είδος προς εξαφάνιση, πριν καν απολυθεί….
Μπορεί η νέα τεχνολογία να κυριαρχήσει στο μέλλον. Ένας φίλος εκπαιδευτικός, επί 25 και πλέον χρόνια, μου είπε πως μπορεί στο σχολείο να είναι ταμπού να μιλάμε για το τρίτο ή τα άλλα, τα πολλά φύλα, αλλά στο κοντινό μέλλον μπορεί να τίθεται θέμα ακόμα και για σχέσεις ανθρώπων με ρομπότ.
Πολλά θα αλλάξουν στο κοντινό μέλλον. Κάποια φαίνονται ήδη να αλλάζουν, κάποια άλλα σενάρια είναι μακρινά ίσως και απίθανα, αυτή τη στιγμή, μα πιθανά σε λίγα χρόνια.
Η εικόνα, ωστόσο, του δασκάλου που αγαπήσαμε και θα τον θυμόμαστε για πάντα, οι φίλοι και οι συμμαθητές, οι πολλές και μικρές εκείνες στιγμές που χρωμάτισαν τόσο ωραία αυτή τη σχολική μας ηλικία, δεν μπορούν να αλλάξουν από κανένα λογισμικό.
ΥΓ: κ. Σοφία και κ. Μενέλαε σας ευχαριστώ για όλα!
Add a comment